Jicht (hyperurikemie) is een leefstijlgerelateerde stofwisselingsziekte. Onbehandeld leidt jicht tot pijnlijke en invaliderende gewrichtsproblemen. Bij invaliderende gewrichtsproblemen kunt u dergelijke gewrichten niet gebruiken, meestal vanwege heftige pijnreactie bij gebruik of belasting.
Ontstaan van jicht
Wanneer het urinezuurgehalte van het bloed permanent te hoog ligt, worden urinezuurkristallen gevormd die neerslaan in de gewrichten, pezen, nieren, enzovoorts. De witte bloedcellen proberen deze kristallen op te ruimen. Wanneer ze hier niet in slagen, ontstaat een ontstekingsreactie die een paar dagen aanhoudt. Dit is een jichtaanval.
Jichtaanval
In het beginstadium veroorzaakt jicht geen symptomen. De ontdekking van de ziekte vindt meestal plaats bij de eerste jichtaanval. Er ontstaat een heftige pijn en eerst tijdelijk (later aanhoudend) functieverlies. Een acute jichtaanval kondigt zich soms aan door een hinderlijk gevoel in het gewricht, krampen, nervositeit, vermoeidheid, slapeloosheid, rillingen, misselijkheid en/of sterke plasdrang.
Jicht als risicofactor
Jicht is een risicofactor voor hart- en vaatziekten en is geassocieerd met het metaboolsyndroom, en leidt zo indirect tot voortijdig cardiovasculair overlijden. Overigens houdt een metaboolsyndroom in dat er minimaal drie van de volgende vier aandoeningen aanwezig zijn: hoge bloeddruk, suikerziekte, verhoogd cholesterol en overgewicht.
Symptomen van jicht
- Meestal 's nachts optredende hevige pijn aan de basis van de grote teen of een ander gewricht.
- Roodheid, zwelling en warm aanvoelen van het betreffende gewricht.
- Koorts.
- Misselijkheid en braken.
- Knobbels. Als gevolg van de ophoping van de gekristalliseerde natriumzouten van urinezuur kunnen zich na verloop van tijd onder de huid, dichtbij de betreffende gewrichten, zogenaamde jichtknobbels ontwikkelen. Dit zijn makkelijk herkenbare verdikkingen. Vaak zichtbaar aan de vinger- en teengewrichten, de ellebogen en het kraakbeen van het oor. Ze zijn meestal niet pijnlijk, maar wel hinderlijk en weinig fraai om zien. Als ze te veel hinder veroorzaken, kunt u ze chirurgisch laten verwijderen.
Niet alle jichtlijders krijgen dergelijke knobbels, maar als er één is, blijft hij groeien en komen er meestal nog andere bij.
Om zeker te zijn dat het om jicht gaat, neemt de arts wat vocht uit het gewricht om het te laten analyseren. Als de gewrichtsvloeistof urinezuurzouten bevat, gaat het om jicht.