De bloeddruk is de kracht waarmee het bloed tegen de wanden van de bloedvaten wordt gepompt. Als deze druk lange tijd verhoogd is, kunnen er afwijkingen aan zowel grote als kleine bloedvaten ontstaan met als gevolg:
We onderscheiden twee vormen van hoge bloeddruk (hypertensie): primaire en secundaire hypertensie.
Primaire hypertensie (ook wel essentiële hypertensie genoemd) is de meest voorkomende vorm van hoge bloeddruk. 90-95% van de patiënten met hypertensie heeft primaire hypertensie. De oorzaak van deze vorm van hoge bloeddruk is niet bekend. De huisarts stelt deze diagnose als er geen duidelijke oorzaak voor de hoge bloeddruk kan worden aangetoond. Deze vorm van hoge bloeddruk komt in bepaalde families meer voor dan in andere.
We spreken van secundaire hypertensie als er wél een oorzaak voor de hoge bloeddruk kan worden aangetoond. De hoge bloeddruk is dan een gevolg van een onderliggende aandoening. Om deze oorzaak te vinden is meestal specifiek onderzoek nodig. Of deze onderzoeken nodig zijn, hangt onder meer af van:
- klachten en verschijnselen die erop wijzen dat er sprake kan zijn van een onderliggende ziekte;
- de hoogte van de bloeddruk (hoe hoger, hoe groter de kans op secundaire hypertensie);
- de leeftijd waarop hoge bloeddruk ontstaat (hoe jonger, hoe meer kans op secundaire hypertensie);
- de behandelbaarheid van de bloeddruk.
Mogelijke oorzaken van secundaire hypertensie:
- Overmatige consumptie van drop of zoethoutthee.
- Nierziektes of ziektes van de urinewegen.
- Afwijkingen van de bloedvaten van de nieren.
- Feochromocytoom: een bijnierziekte waarbij er teveel (nor)adrenaline wordt geproduceerd.
- Hyperaldosteronisme: een bijnierziekte waarbij er teveel aldosteron wordt geproduceerd.
- Slaapapnoesyndroom.