Een elektrocardiogram (ECG) of hartfilmpje geeft uw hartritme weer. Het hartritme ontstaat door elektrische stroompjes. Deze zetten uw hart aan om samen te trekken. De stroompjes lopen in een soort golfbeweging over de hartspier. De elektrische stroompjes voelt u niet. Een ECG-apparaat registreert de stroompjes en zet ze om in een hartfilmpje, een soort grafiek. Aan de loop van de grafiek ziet de arts uw hartritme en hoe uw hart samentrekt.
Het onderzoek
Een ECG maken gaat snel en gemakkelijk: u ligt stil op een onderzoekstafel. Op uw borst, benen en armen plakt de onderzoeker elektroden die met draden verbonden zijn met het ECG-apparaat. Bij een uitgebreid ECG zijn het twaalf elektrodes. Elk van deze elektrode geeft een aparte registratie. De arts noemt dit een afleiding. Uw arts ziet zo de electrische activiteit op twaalf verschillende punten van het hart. Hij krijgt zo een volledig en ruimtelijk beeld.
Wat ziet de arts?
Op het hartfilmpje staan de drie verschillende fasen van de hartwerking:
- De samentrekking (depolarisatie) van de hartboezems (P-top)
- De samentrekking van de hartkamers (QRS-complex)
- De periode waarin het hart zich weer oplaadt (repolarisatie, de T-top)
De resultaten van deze drie fasen geven uw arts belangrijke informatie over:
- Uw hartritme
- De grootte van uw hart
- Of uw hart voldoende zuurstof krijgt
Verder ziet de arts oude of recente hartinfacten.
BRON: www.hartstichting.nl