Doel
Een fietstest is een onderzoek waarbij de invloed van inspanning op de werking van het hart wordt bestudeerd. Meestal gaat het om het aantonen van zuurstoftekort in de hartspier als gevolg van verminderde bloedtoevoer door vernauwing(en) in de kransslagader(s). In rust is de doorbloeding vaak nog voldoende, maar bij inspanning kan de bloeddoorstroming niet genoeg toenemen, waardoor zuurstoftekort ontstaat en klachten optreden. Andere redenen voor een fietstest zijn het bepalen van het lichamelijke inspanningsvermogen en het beoordelen van ritmestoornissen van het hart.
Gang van zaken
Het is verstandig tijdens de test gemakkelijke kleding en sport- of wandelschoenen te dragen. Het fietsen gebeurt op een speciale fiets (een soort hometrainer), onder begeleiding van een laborant(e) en/of een arts. Vanaf het begin van het onderzoek fietst u in het aangegeven tempo. De zwaarte van het trappen wordt geleidelijk opgevoerd. Als de inspanning te zwaar wordt en u het vereiste traptempo niet meer kunt volhouden, gaat u rustig uitfietsen (ca. twee minuten). Daarna blijft u nog enkele minuten zitten. De test wordt beëindigd als bloeddruk en hartfrequentie weer genormaliseerd zijn. Krijgt u pijn op de borst of kortademigheid, meld dit dan aan de laborant(e)/arts. Het kan een reden zijn om met de test te stoppen.
Tijdens het fietsen bent u aangesloten op een ECG-monitor (ECG = elektrocardiogram) waarmee een eventueel tekort aan zuurstof in de hartspier kan worden vastgesteld. Uw bloeddruk wordt eens per twee minuten gemeten. Het onderzoek duurt ongeveer een half uur. Na afloop kunt u douchen.
Uitslag
De uitslag van het onderzoek krijgt u over het algemeen niet meteen, maar later via uw eigen cardioloog. Dit tenzij er andere afspraken zijn gemaakt of er direct nieuwe maatregelen moeten worden genomen.