UMC St Radboud Nijmegen - Hoogleraren

Peter Pickkers

De combinatie van het werk in het laboratorium en het nuttig maken voor de patiënt is mooi.

Als een ernstige infectie leidt tot bloedvergiftiging (sepsis), is de kans op overlijden aanzienlijk. Sepsis veroorzaakt wereldwijd vier tot zes miljoen slachtoffers per jaar en is de belangrijkste doodsoorzaak van patiënten op de intensive care. De zoektocht naar nieuwe therapieën voor dit ziektebeeld gaat continu door en is van groot belang.
Een deel van de patiënten met een ernstige infectie wordt zo ziek dat er bloedvergiftiging met shock ontstaat. Hierdoor vermindert de doorbloeding naar de organen, waardoor deze niet meer (goed) werken. In het begin van de sepsis reageert het immuunsysteem fel. Dit is nodig om de bacteriën te bestrijden, maar mogelijk ook de oorzaak van schade aan de organen van de patiënt. Later is het immuunsysteem juist ‘verlamd’ en is de patiënt gevoelig voor nieuwe infecties.
Prof. dr. Peter Pickkers is sinds januari 2011 hoogleraar Experimentele Intensive Care Geneeskunde en onderzoekt de werking van het immuunsysteem bij sepsis.

Met welk onderzoek houdt u zich voornamelijk bezig?

"Ons onderzoek naar sepsis valt in twee delen uiteen. Enerzijds onderzoeken we nieuwe middelen tegen sepsis in het laboratorium en of deze bij de mens werken en hoe. Tijdens translationeel onderzoek bij gezonde vrijwilligers kijken we of bepaalde werkingsmechanismes bij de mens een rol spelen en of geneesmiddelen deze processen beïnvloeden. Ten tweede voeren we klinisch onderzoek uit bij patiënten met sepsis. Ook hier gaat de aandacht uit naar de werkingsmechanismes van nieuwe geneesmiddelen en het allerbelangrijkst: of een middel daadwerkelijk van nut is."

Hoe gaat u dat de komende jaren aanpakken?

"We hebben in Nijmegen een relatief uniek onderzoeksmodel waarbij we een opgezuiverd deel van de wand van een bacterie op een veilige wijze aan gezonde vrijwilligers kunnen toedienen. Het lichaam ‘denkt’ dan dat er een bloedvergiftiging gaande is en het immuunsysteem treedt in werking. Zo kunnen we onderzoeken of we de immuunrespons kunnen beïnvloeden met medicijnen.
Daarnaast is het mijn wens om grotere klinische studies op te zetten, waarbij we onderzoeken of een bepaalde behandeling wel of niet werkt bij de patiënt. Hiervoor is samenwerking noodzakelijk met meerdere Intensive Care afdelingen in Nederland en daarbuiten. Dit begint nu ook echt van de grond te komen."

Wat heeft de patiënt aan uw onderzoek?

"De vertaling van het onderzoek (in het lab) naar de praktijk (de patiëntenzorg) kost veel tijd. De kans dat het leidt tot een behandeling voor patiënten is relatief klein en als het lukt, duurt dat vele jaren. We dragen met ons onderzoek een puzzelstukje bij aan de kennis over de werkingsmechanismes van de mens. Bij de klinische studies is het directe belang sneller duidelijk. We hopen uiteindelijk een nieuwe behandeling te ontdekken of huidige behandelingen van sepsis te verbeteren."

Wat zijn uw persoonlijke drijfveren voor dit onderzoek?

"Ik kan me feitelijk niet voorstellen dat iemand het niet interessant vindt om nieuwe werkingsmechanismes te ontdekken, of vast te stellen of een nieuwe therapie gunstige effecten heeft bij een ernstig zieke patiënt. Dat is toch geweldig?! De combinatie van het werk in het laboratorium en het nuttig maken voor de patiënt is mooi. Intensive care is een jong specialisme en bestaat pas sinds de jaren ’50. Hierdoor moet er nog heel veel gebeuren en daar wil onze afdeling een rol van betekenis in spelen."

direct naar

Naam: Prof. dr. Peter Pickkers
Huidige functies:

Hoogleraar Experimentele Intensive Care Geneeskunde
Internist-intensivist
Principle Investigator UMC St Radboud
VMS-themaleider 'Ernstige sepsis' UMC St Radboud
Lid Jury Kwaliteitsbeoordeling Onderzoek UMC St Radboud
Lid Clinical PhD Council
Lid wetenschaps- en congrescommissie Nederlandse Vereniging voor Intensive Care
Section editor Netherlands Journal Critical Care

Afdeling: Intensive Care
Leeropdracht: Experimentele Intensive Care Geneeskunde
Persoonlijke ambitie: Enerzijds een relevante bijdrage leveren aan verdere ontrafeling van de pathofysiologie van sepsis en anderzijds via klinische onderzoeken het nut van nieuwe behandelingen bij patiënten vaststellen.

Deel deze pagina