Ron Hameleers, unithoofd Onderwijs
Nieuwe generatie studenten verleiden
Ron Hameleers is binnen de afdeling Eerstelijnsgeneeskunde verantwoordelijk voor het curriculum van de basisarts. Tijdens de opleiding komen alle toekomstig artsen en specialisten in aanraking met multidisciplinair werken binnen en buiten de eerstelijnsgeneeskunde.
“Dat de geneeskunde is opgedeeld in verschillende vakgebieden is een historisch gegroeide constructie. Helaas gaat daar een self fulfilling prophecy van uit. Dus werken nog veel te veel artsen en specialisten vanuit hun specialisme, vanuit hun koker. Dat breekt op. Daar lopen we in vast; medisch, maatschappelijk en menselijk.
De oplossing is de nieuwe generatie artsen te verleiden om breder en ruimer te kijken en te denken. Over de rand van hun vakgebied heen. Over de rand van geneeskunde heen. Ons opleidingsprogramma verleidt tot multidisciplinair denken en werken. Aan het einde van de coschappen eerstelijnsgeneeskunde organiseren we bijvoorbeeld een uitbraaksymposium met een huisarts, een specialist ouderengeneeskunde en een sociaal geneeskundige.
De studenten behandelen vanuit die drie verschillende invalshoeken casuïstiek over uitbraak van infectieziekten zoals de H1N1-griep en de Q-koorts. En we benoemen wat dit betekent voor de individuele patiënt, maar ook voor de patiënt op instellings- en populatieniveau en de verschillende betrokken artsen.
We zijn binnen onze opleiding expliciet bezig met multidisciplinair analyseren en aanpakken. Hoe versterken een huisarts, epidemioloog en biomedicus elkaar? Hoe analyseren een bedrijfsarts, fysiotherapeut en huisarts rugklachten? Hoe werken bedrijfsarts en de arts voor mensen met verstandelijke beperkingen samen om deze mensen gezond werk te bieden? En wat levert dat op? Voor de behandeling? Voor de patiënt? Voor het gezin en het werk van de patiënt?
Door in de opleiding steeds weer aandacht aan deze vakoverschrijdende zienswijze te besteden, verleiden we de nieuwe generatie artsen en specialisten tot samenwerking. En die nieuwe generatie ‘besmet’ de oudere generatie. En dat komt heel de patiënt, heel de mens en heel de omgeving van die mens ten goede. Daar ben ik van overtuigd. En ik ben zeker niet de enige.”