Aanleiding voor het denken over en het ontwikkelen van nieuwbouw waren de grote en gecompliceerde problemen met de huisvesting waar het UMC mee kampte. Na twaalf jaar intensief nadenken over vernieuwing van ziekenhuis en faculteit is in 1994 in een convenant het besluit vastgelegd om het ziekenhuis op dezelfde locatie nieuw te bouwen. Er waren namelijk goede redenen om het ziekenhuis op dezelfde locatie te herbouwen:
- goede aansluiting met de Radboud Universiteit
- minder kapitaalvernietiging
- centrale ligging van het terrein in Nijmegen
- genoeg ruimte beschikbaar op het huidige terrein
Structuurplan
De nieuwbouwplannen zijn neergelegd in een zogenaamd structuurplan. Het nieuwbouwproces is ingedeeld in twee tranches, die ieder onderverdeeld zijn in verschillende fasen. In 2011 wordt de derde en laatste fase van de eerste Tranche opgeleverd (fase 3).
Kortere loopafstanden
In het gereconstrueerde ziekenhuis zijn door het hele complex heen aan iedere verdieping soortgelijke functies toebedeeld. Hiermee bereiken we een optimale scheiding van verkeersstromen en hoeven we uiteindelijke kortere afstanden af te leggen. Ook worden de nieuwe gebouwen hoger, waardoor het terrein nog compacter wordt. Loopafstanden worden bovendien ingekort door de specialismen die voor patiënten bij elkaar horen, dichter bij elkaar te plaatsen. Er komen uiteindelijk vier hoofdingangen aan de pleinzijden van het gebouwencarré. Vanaf deze hoofdingangen bereikt u elke bestemming in het ziekenhuis in maximaal driehonderd meter.